ŞİİR  

Nazım Hikmet'in, Türk Dili için söylediği şu dizeler; içinde yaşadığımız günlerde "ana diller" edebiyatı yapan

etnik kültürsever'lerin kulağına küpe olacak değerdedir :

Kardeşim,
sana bu mektubu Ankara'da
kuyulu kahvede yazıyorum.
Hep aynı Anadolu havalarını çalıyor gramofon
kocaman bir boru çiçeğine benzeyen ağzıyla.
Dışarda yağmur...
Mektepten istifa ettim,
cepheye gidiyorum ihtiyat zabitliğiyle.
Çocuklarımıza Türkçe okutmak,
öğretmek sevdirmek onlara
dünyanın en diri, en taze dillerinden birini,
kendi dillerini,
güzel şey,
büyük şey.
Fakat bu dilin insanları için çakmak çakmak cephede
döğüşmek
daha büyük
daha güzel.